W pobożność polską wpisało się codzienne odmawianie w maju Litanii do Matki Bożej.

Słowo „litania” (łac. litanea = prośba, błaganie) oznacza dosłownie modlitwę błagalną. Od innych modlitw błagalnych różni się specyficznym układem. Jest to szereg wezwań-inwokacji, po których następuje stała odpowiedź: jeśli zwracamy się do Chrystusa lub innych Osób Boskich - „Zmiłuj się nad nami” lub „Wysłuchaj nas, Panie”, a przy wezwaniach do Matki Bożej i świętych: „Módl się za nami”. 

Litania loretańska powstała prawdopodobnie we Francji, w XII wieku. Nazwa modlitwy wskazuje jednak na Loreto - miasteczko we Włoszech, ze słynnym sanktuarium maryjnym. To tam można zobaczyć fragmenty domu Maryi, przeniesione z Nazaretu w XIII wieku. W Loreto litania do Matki Bożej była szczególnie propagowana i odmawiana, przybrała ostateczną formę i stamtąd zaczęła promieniować na cały Kościół. W połowie XVIII wieku Papież Benedykt XIV zatwierdził jej poprawność i zezwolił na publiczne odmawianie. 

Wezwania Litanii Loretańskiej podlegały zmianom, często pod wpływem wydarzeń historycznych lub jako uwypuklenie dogmatów wiary o Maryi. Wśród licznych wezwań, 12 dotyczy macierzyństwa Maryi Panny, 6 - jej przymiotów. Niektóre wezwania są specyficzne dla danego kraju (np. w Polsce od 1908 r. używane jest wezwanie mówiące o Maryi jako Królowej Polski) lub zgromadzenia zakonnego (np. "Królowo szkaplerza świętego" - używane przez karmelitów). Ostatnie zmiany wprowadzone w Kościele powszechnym to dodanie wezwań "Królowo Rodziny" (1995 r - Jan Paweł II), a także "Matko miłosierdzia", "Matko nadziei" oraz "Pociecho migrantów" (2020 - Franciszek). O teologii wezwań można przeczytać tu.

W hażlaskim kościele nabożeństwa są prowadzone w tygodniu po Mszy Świętej, a w niedzielę - o godz. 15.00.